Ingezonden gedicht
Ze keek om zich heen

Ze was alleen
Het was dag
Maar het enige wat ze zag ,
Was de stilte en de haat
Het verraad
Van de mensen die logen
Dingen die niet mogen
Ze keek weer,
Het deed zeer
Er waren weer mensen , alleen met
Een masker zo groot als een flat
Met dingen die ze verborgen
Ze dachten ,het is maar voor een morgen
Maar schijn bedriegt , het was voor altijd
Hun geluk was kwijt
Leven als twee personen
In onzekerheid wonen
Bang dat mensen het ontdekken
Gedachten met vlekken
Niet jezelf kunnen zijn
Dat doet pijn

Nikki